exit

ze neemt de foto's zorgvuldig, opent luikjes, zet een pruik op, gaat naar bed, voer voor vissen, wakkert vuur aan, geeft liters bloed en planten water. ze is zo’n vrouw, ik ben zo’n man, ik schrijf het op, vouw een boot, een lichaamsdeel, verzend een fax, open haar expo, schenk de wijn in, lok de vogels. soms neem ik haar op de fiets in plaats van in haar deux chevaux en soms doen we niets anders dan lachen en in extase raken, hangen we lakens uit haar raam, diepen we de leegte en verhangen schilderijen, verlangen naar het zwijgen, smaken naar triestheid, ontvangen levenslange ambitie voor een gedicht op televisie en na ijver of verslagenheid duiken we in haar doka, zien we hoe een meisje, hoe een jongen, hoe zij samen delen na afloop van een feest, het is haar verjaardag ofzo verzinnen we, ik hang de slingers, knoop de feesthoedjes, vermaak publiek en zij smeedt een standbeeld en slaat het aan het einde aan gort met een hamer van afgunst, legt plastic bloemen en mijn typemachine draagt ze naakt zonder iets, ze animeert, mijn bezorgdheid sterft die dag, hoor ik voor het eerst, het blauw electrisch blauw, die felheid, neemt me ruw, vergeeft ze mij mijn ironie, een uitgang zonder ingang behalve dan die uitgang

startpagina

ze opent luikjes

zet een pruik op

het is haar verjaardag ofzo verzinnen we